Twierdza Boyen leży na Mazurach, na zachód od Giżycka, między jeziorami Niegocin i Kisajno. Zbudowano ją w latach 1844-1856. Liczyła około 100 ha powierzchni. Wówczas stanowiła znaczący obiekt strategiczny Prus Wschodnich. Pomysł jej zbudowania zrodził się z doświadczeń wojen napoleońskich generałów: von Grolmanna i von Boyena z 1818 roku. Jednak budowę twierdzy Boyen rozpoczęto w 1843 roku. Kamień węgielny został położony w 1844 roku. W 1846 roku król Fryderyk nadał jej nazwę – Feste Boyen – twierdza Boyen. Oprócz budowy obiektów murowanych, wybudowano także zaplecze twierdzy: koszary, spichlerze, magazyny prochowe. Posiada ona cztery bramy: Kętrzyńską, Giżycką, Prochową i Wodną. Z czasem twierdze modernizowano, udoskonalano i wyposażono nowościami techniki wojennej.
Twierdza Boyen wykazała się jak najbardziej trafnym przedsięwzięciem podczas I wojny światowej. 26 sierpnia 1914 roku doszło tam do ostrej walki między Rosjanami a Niemcami. Kolejne starcie na tym terenie miało miejsce w lutym 1945 roku. Wówczas atak został odparty a wojska rosyjskie zmuszone były do wycofania się. Po wojnie, do 1957 roku twierdza Boyen należała do Wojska Polskiego. Potem została przekazana władzom cywilnym. Na tym obszarze powstała m.in. ferma dla kur, dojrzewalnia serów i magazyny zbożowe.
Twierdzę Boyen otacza kamienno-ceglany mur o długości 2303 metrów. Fosa, która otacza twierdzę była sucha i zabezpieczona kratą forteczną. Twierdza zachowała się w dobrym stanie do dnia dzisiejszego. Doskonale przetrwały siłę czasu wały, skarpy, pochylnie oraz place ćwiczeń. Schrony i budynki także dobrze się zachowały. Dlatego uważa się że twierdza Boyen należy do najlepiej zachowanych XIX-wiecznych obiektów obronnych w Polsce.
Obecnie przez teren twierdzy przechodzą oznakowane ścieżki spacerowe. Znajduje się tu schronisko młodzieżowe, w którym noclegi znajdzie około 200 osób. Działa tu także Towarzystwo Miłośników Twierdzy Boyen. Latem na terenie amfiteatru odbywają się imprezy m.in. Szanty w Giżycku.